Zaman İllüzyonu
20/2/2008 · Kategori: deneme
Selam Dostlar,
İstanbul günlüklerine bir sayfa daha eklemek istiyorum.
Öyle ya, yıllar sonrasında dönüp de baktığımda çakıl taşlarını bulabilmeliyim.
Her ne kadar ben "zaman illüzyonu", vakit lineer olarak akmaz desem de, içinde yol aldığım bir sistem var. Elbet sıkı sıkıya bu sisteme tabiyim. İliklerime kadar. Hayatımıza giren/ girecek olaylar belirli olsa bile biz bir şekilde zaman çarkına tabiyiz. O olay eninde sonunda gerçekleşecek. Ama bir yeri ve belirli bir zamanı var.
Yani, bir öncesinde ya da bir sonrasında olması tabiki önemli. Çünkü bir uzun metrajlı filmin ortalarındayız ve başımıza gelecek olayları beklemek demek, gelecek bir zamanı beklemek demek.
Totalda belki de yaşadıklarımız/ yaşayacaklarımız değişmiyor. Yaşam CDmize kazınmış bir kader haritamiz var. Ne kadar zorlarsak zorlayalım bu haritanın dışına çıkamıyoruz. Çırpınmalarımız kafesimizin limitleri kadar. Üzülmek ya da sevinmek beyhude. Yaşanacaklar mutlak suretle yaşanacak. Tabi olduğumuz makro ve mikro kader sistemleri var.
İçinde oynadığımızı/ kurguladığımızı/ debelendiğimizi/ efor sarfettiğimizi/ belirlediğimizi sandığımız hayat bizim insiyatiflerimizin çok çok ötesinde bir kader örüntüsünün bir eseri/ sonucu.
Gene de biz hayat oyununu oynuyoruz. Sanki biz oynuyormuşcasına. Bazen coşuyoruz/ seviniyoruz, bazen kahroluyor/ üzülüyoruz... Sürekli doyurmamız gereken bir duygu ve fiziksel bedenlerimiz var. Onun ihtiyaçlarını karşılayamadığımız sürece bize eziyet olarak geri dönüyor. Ne yazık, eziyete ve sıkıntılara dayanıksız bir yapımız var.
Sanırım bu hem- hem yapısında bize gene mücadele etmek düşüyor. Hayatın problemlerini çok da dert etmeden, ırmağın akışına uyum sağlayarak, sosyal ve duygusal kırılmaları azamide tolore ederek mücadele etmek. Fiziksel bedenin rahatlığı/ duygusal bedenin hazsal doyumu/ mental sitemlerin tatmin edilmesi ve astral bedenlerin onöre edilmesi yönünde sürekli ve sabırlı bir mücadele.
İstanbul yaşantılarında bugün mutluyum. Varlığımı ve bütünlüğümü salamette tutmanın mutluluğu. Gelecek zamanlara, umutlarımı besleyerek yol alıyorum. Sevgi ve sevecenlik çemberini duyumsuyorum ve kutsuyorum. Zaman kendi sarmalında döne-dursun. Spiral sıçramalara buradan selamlarımı yolluyorum.
gu;manji
20Şb2008,Ortaköy
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır