Mutluluğa Yolculuk

kayıp kimliğim

10/8/2007 · Kategori: öykü

Kayıplarda kimliğim bu günlerde. Karaköy'den Haydarpaşa'ya vapurla giderken düşürdüm sanırım kimliğimi. Kendime bir çay ısmarlıyordum. Cüzdanımı açtım ve bozuk para aradım. Sürücü ehliyetim de cüzdanımdaydı. En son kimliğimi o zaman görmüştüm. Sonrasında, o anı defalarca gözümde canlandırdım; "nerede ne yanlış yaptım" diye. Her şey yolunda gidiyordu. Bir problem yaşanmıyordu. Vapurun zemin katına inerken merdivenlerde kafamı destek demirine çarptım. Bir anda dünyam karardı. Dizlerimin bağı çözüldü ve olduğum yere çömeldim. Derin derin nefes alarak kendime gelmeye çabaladım. Sanırım hafıza merkezim hasar görmüştü. Bilincim bulanmış, feleğim şaşmıştı. Bir süre dinlendim. Sağolsun, vatandaşlar destek olmaya çalıştı. Ama hatıralarım silinmişti sanki. Evet, fiziki olarak kendime gelmiştim artık ama, zihin kayıtlarımın bir kısmı askıya alınmıştı. Hani "merdivenin yarısına kadar gelen bir ihtiyarın, iniyor muydum yoksa çıkıyor muydum" demesi gibi, bir sonraki merhaleleri şimdi kestiremiyordum. Aslında bir planım vardı ve o plan doğrultusunda bir yerlere gidiyordum. Ama, nereye? Şöyle durup sıkıca bir düşündüm. Hepsi silinmiş.

Neyse

ki aklım hala çalışıyor. Hemen cep telefonuma sarıldım. Kafama yediğim darbe görme yeteneğimi de etkilemiş. Telefonun ekranına bakarken orada sadece karınca duaları görebiliyordum. "Birilerini aramalıyım" dedim kendi kendime. Bana beni hatırlatacak birilerini aramalıyım. İsimler yabancı, numaralar yabancı. Rastgele bir numarayı çevirdim çaresiz. Telefona çıkan bayana sordum ben kimim diye. "Benimle dalga mı geçiyorsunuz" dedi tersleyerek bayan, "Siz kim olduğunuzu bilmiyorsanız, ben nerden bileceğim."

Bir

ışık sızdı bilincime. Geçen yaz gittiğim sayfiye yerinde bir kolye yaptırmıştım kendime. Hani şu askerlikte kullanılan künyeler gibi. Üzerine de TC kimlik numaram işlenmişti kabartma rakamlarla. Vapurdan indikten sonra en yakın internet kafeye gittim. Oradakilerden yardım da alarak kimlik numaramı girdim. Heyyoo! Ekranda çıkan kişi artık bendim. Artık içim rahattı. Özgüvenim müthiş artmıştı. Dünyanın öbür ucuna da gitsem, bu numarayı girdiğimde tüm bilgilerim sayılıp dökülüyordu.

Bu

numara benim hem kefilim, hem referansımdı artık. Caddede şaşkın dolaşırken bir dövmeci gördüm. Derhal gidip bu numarayı omzuma işlettim. Yaşasın, artık bir kişiliğim ve bir kimliğim var.

gu

manji; 9ağustos2007
www.kamCa.org

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır

Yazan:benmeral | Tarih: 2007-08-24 21:18:50
Konu: zaman

gelecekteki sonuçlarını ölçebilsek davranışlarımızın ne çok şeyi değiştirirdik.
Yaşam tecrübesi bu olsa gerek, aslında zamandan değil de yaşadıklarımızdan ders alıyoruz sanki...
Sevgiyle

Bağlantı »