Mutluluğa Yolculuk

Felekten Diledim Bu Kadar Dilek

6/9/2007 · Kategori: günlük

Enerjisini kullanıyordu zamanın. Zaman kendi üzerine sarmalanmıştı. Vakit nakitti, ve güçtü artık. Giz, gizem, gizemlilik deli gibi sızıyordu teninden. Üç dilek dilemişti kendi için. Yaşamını zenginleştirecek, heyecan katacak, daha bir anlamlandıracak... Şans çarkinin başina geçti, tüm gücüyle koluna asıldı. Felekle, saklı bir antlaşma yapmıştı sanki. Aralarında bilinmez bir iş-birliği vardı. Elbet, gerekli ödünler peşinen verilmişti. Öyle ya, çok yüksek bir mertebe ile kontak kurulması söz konusuydu. Göz göre göre ateş ile oynuyordu. Yaptığı, mutat yaşantılara nazaran çok ama çok tehlikeliydi. Belki, kısa yoldan dönse ve etliye-sütlüye karışmasa daha bir iyi olurdu.

 

Evet, hayat bir oyundu ve kendisi de bu oyun bünyesinde konuşlanmıştı. Her insan ister hayattan tat almak. Belli ki dünya düzeni böyle (kurulmuş). Sakıncalar ve tehlikeler, mayın tuzakları gibi etrafında döşeli. Sinsice ve sakince geçmek gerek mayın tarlasından. Mayınsız olarak geçilen her kare aynı zamanda kasaya yazılan bonus puanı. Toplansın bakalım. Elbet bir gün harcanacak bir yer bulunur. Yeter ki gönüller zengin olsun. Bir pazar günü kırlık yere pikniğe gidilecekse, serüven "şimdi"den başlamıştır. Pazar sabahını beklemeye gerek yok. Hele ki, bu yollar geçsin, piknik alanına ulaşalım beklentisi haybeye. Çünkü, serüven yolun ta kendisidir.

 

Ne diledin de, ne olmadı? Zaman öyle bir sihirbazdır ki, tüm dileklerinizi gerçek yapar. Bunu bloke eden ya da engelleyen sizsinizdir. Ya da, daha doğru bir deyişle, sizin özenle besleyip/ barındırdığınız şefkat ve korkularınızdır. Dünya boyutunda ne yazık ki, maddeye çok bağımlıyız. Acayip bir madde bağımlılığı var. Oysa, zihin çok güçlüdür. Özgür, özgün ve bağımsızdır.

 

Bankada bir milyon dolarınız var. Ama bunu yaşamınızda verimli bir şekilde harcamıyorsunuz. Tabi ki, yerinde harcamadığınız bir paranın hayrını da görmezsiniz. Ömür için de aynı şey söz konusu. Hesabınızda çok yüklü bir yatırım var. Mesele, bu yatırımı hayata aksettirmek. Çocuklarin monopoly oyunu gibi... ortada bir "verimli yaşama sanatı" var, ve bizim de böyle bir sanattan zerre haberimiz yok. Çünkü, "hayat kurgulanacak bir şey değildir" diye ögretmisler bize. Ne kötü! Ögretilere ne kadar da sadığız. Yırtılıp atılacak kozalar var da, biz o sıralar başka gaileler ile meşgulüz!

 

Zihninize bir format atın demiyoruz tabi. Ama, en azından bir resetleyin. Şişmiş bir bellek ile nereye kadar? Etrafımızdaki mutat yaşantıları aşirı derecede kanıksamamız büyük bir handikap. Bir de, insana Tanrı tarafından verilmiş ego, en büyük düşmanlarımızdan biri. Büyük bir çogunluk, "iyi olmayı", herkes için istemiyor; sadece ve sadece "kendisi için" istiyor.

 

Doğru! Biliyorum tüm bunları. Ama, kendimi alıkoyamıyorum ve üç dilek diliyorum felekten. Bu mektubum eline geçer mi, bilemem!

 

gu;manji 07=9=07

www.RuhsalPlatform.com

www.kamCa.net

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

2 yorum yazılmıştır

Yazan:isimsiz | Tarih: 2007-10-16 02:53:28
Konu: selam

Yaşamı hep bir durak erteliyoruz,hep başkaları için yaşıyor, kendimize sıra geldiğinde rotöra alıyoruz.Anın kıymetini bilmiyor, sıradan şeylerin peşinde koşuyor, ömürü tüketiyoruz,yaş vucudun altında ezilince, muhakemeler,keşkelerle savaşıyoruz,sonra oturduğumuz yerden ahkam kesip, bizden sonraki nesillere kendi hayat hikayemizi ,hatalarımızı anlatarak onlara nefer olmaya çalışıyoruz..Oysa ki herkes hayatını yaşar , yaşanmamış denemelerle değil, başkalarının hayatlarını yaşayarak değil...Kendi farkındalığımızın farkına vararak anın kıymetini bilenlerden olmalıyız..Çünkü yaşam ne dündür, ne yarındır , yaşam yaşadığınız andır...

yüreğinize sağlık içsel hoş bir paylaşımdı...ayrıca yeni açılmış sitemizede bekliyoruz

www.yalnizlikpaylasilmaz.com

kalın sağlıcakla

Bağlantı »

Yazan:isimsiz | Tarih: 2007-09-13 15:09:03
Konu: sihirli olan kim ?

yoldaım..yürüoorum.. okadar uzun zamandır yürüoorum kii bütün mevsimleri gördüm, sıcak oldu; ısındım, cok sıcak oldu bunaldım, hava sogudu üşüdüm, bazen dondum, sert rüzgarlar yüzümü yaktı..biçok bedenle tanıştım, içine baktım kiminde ruh var, yürek yok, kiminde ne ruh ne yürek.. ilerledim, yürürken birgün yolda ayağım takıldı bir lambaya,, aldım elime, uuğraştım saatlerce, en sonunda bir cin çıktı ve bana dileğimi sordu, ben de söyleyiverdim isteklerimi.. şimdi bu cin tesadüfen benim hayatıma girmediğine göre, onu ben uzun yollar yürüyerek bulduğuma göre, uğraşarak lambadan cıkardığıma göre, şimdi bu durumda cinmi marifetli olan ben mi ?!

Bağlantı »